Maak kennis met werkgroeplid Lisanne van Oosterhoud.

Sommige mensen zien een bushalte. Lisanne van Oosterhoud ziet ook de oudere die daar veilig de weg moet kunnen oversteken. Dat typeert deze 29-jarige Bosschenaar. Ze kijkt niet alleen naar hoe dingen zijn, maar vooral hoe ze beter kunnen. Sinds kort denkt ze mee in onze werkgroep Noordoost-Brabant. We zijn blij met deze jonge, betrokken vrijwilliger in ons midden. 

Drie jaar geleden verhuisde Lisanne vanuit Zoetermeer voor haar werk naar ‘s-Hertogenbosch. Ze is programmacoördinator bij Agrifood Capital binnen het programma Next Tech Food Factories. Daar helpt ze bedrijven in de voedselverwerkende industrie met technische innovatievraagstukken. Daarvoor studeerde ze microbiologie en biomedische wetenschappen in Leiden. Tijdens haar master verschoof haar belangstelling steeds meer richting voedselsystemen, innovatie en jongerenparticipatie. 

Zorgzaam 

Lisanne blijkt een betrokken en bewuste vrouw. In Den Haag zette ze zich al actief in voor allerlei voedselinitiatieven. “Ik werkte mee in buurttuinen, richtte een jongerennetwerk op, organiseerde workshops over fermenteren, hielp bij opruimacties en deelde tijdens de coronaperiode voedsel uit aan ouderen”, somt ze op. Dat zorgzaam zijn voor anderen is er met de paplepel ingegoten. “Mijn moeder werkte in het onderwijs, mijn vader in de zorg. Daarnaast waren mijn ouders altijd bereid om op school een handje te helpen als dat nodig was.” 

Vaak met het OV 

Zelf heeft Lisanne geen auto. Niet omdat het niet kan — ze heeft gewoon een rijbewijs — maar omdat het tot nu toe niet nodig was. “Ik fiets naar het Centraal Station ‘s-Hertogenbosch, reis regelmatig met de trein naar Eindhoven voor mijn werk en pak vaak de bus. Bijvoorbeeld naar Berlicum voor dwarsfluitles of straks naar basketbaltraining in Den Dungen.” Daardoor ervaart ze geregeld wat goed gaat in het openbaar vervoer én waar reizigers tegenaan lopen. 

Brede kijk 

Haar vaste werkplek is in het gebouw waar wij ook werken, zelfs op dezelfde verdieping in dezelfde hoek. “Dus je praat wel eens met elkaar”, zegt Lisanne. “Toen ik hoorde dat jullie op zoek waren naar nieuwe vrijwilligers, twijfelde ik even. Reis ik wel genoeg met de bus om iets te kunnen bijdragen?” Die twijfel verdween al tijdens de eerste werkgroepbijeenkomst. “Ik merk dat ik niet alleen vanuit mijn eigen ervaringen praat. Ik hoor ook verhalen van vrienden, collega’s en andere reizigers. Daardoor kan ik breder kijken.” 

Signaalfunctie 

Waar wil Lisanne zich de komende tijd hard voor maken? “Vooral voor goede aansluitingen, betrouwbaarheid én veiligheid. Als voorbeeld: een bushalte in Berlicum, vlak bij een verzorgingshuis. Ouderen moeten daar een drukke weg oversteken zonder veilige oversteekplaats. Dit zijn dingen die ik aan de orde kan stellen in de werkgroep. Die signaalfunctie vind ik belangrijk.” 

Ontspannen in het OV 

Ondanks de frustratie die storingen of uitgevallen treinen soms opleveren, blijft Lisanne overtuigd van de waarde van het openbaar vervoer. “Ik vind het eigenlijk ook gewoon heel ontspannen. In de bus of trein kan ik muziek luisteren, nog wat werken of even helemaal niets doen. Dat lukt in een auto niet. Nog niet, lacht ze.”